...The Endless River

رودخانه بی‌پایان...


وقتی سربازها فیلسوف می‌شوند!


زندگی‌نامه ویتگنشتاین را می‌خواندم: « لودیگ ویتگنشتاین (۱۸۸۹-۱۹۵۱) ، فیلسوف بزرگ آلمانی است. بعضی او را بزرگ‌ترین فیلسوف قرن بیستم می‌دانند.

جرقه اولیه ایده‌های فلسفی ویتگنشتاین طی جنگ‌جهانی اول، در طول سربازی و اسارتش به ذهنش رسید. »

دست از خواندن کشیدم و با خودم فکر کردم: « حالا جوان‌های ما پشت سر هم از سربازی بنالند. سرباز اگر سرباز باشد، سربازی‌اش را می‌رود و نظریات فلسفی‌اش را نیز هم‌زمان با سربازی‌اش جلو می‌برد. »

چند روز بعد که این موضوع دومرتبه به ذهنم آمد، نظرم عوض شد. خنده‌ام گرفت: « سربازی ویتگنشتاین کجا و سربازی ما کجا؟ سربازی او واقعا سربازی بود، درس زندگی بود. در دوران جنگ حتی اسیر هم شد. اما سربازی ما ؟ دو سال تمام هدر دادن وقت است. جلوی فرمانده پاجفت کن، نگهبانی بده، سیب زمینی پوست بکن، زمین را طی بکش و ... »



چهارشنبه ۵ مهر ۹۶ , ۱۶:۲۱ آقای سر به هوا ...
واقعا همینطوره .. هدر دادن عمر و زندگیه ..
البته جنبه های مثبت هم داره ولی متاسفانه جنبه های منفیش 100 برابر بیشتره :|
سلام.

:)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
Designed By Erfan Powered by Bayan